636077140673179141_s

تابستان ۹۵ در آپ آرت مان / گزارش نشست در جستجوی صبح /مهرداد شیخان

«امیر کبیر» به روایت سیروس علی نژاد، لیلی گلستان

 

فیلم «در جستجوی صبح» در آپ‌آرت‌مان نقد و بررسی می‌شود:

 

سوم شهریور ماه فیلم مستند  «در جستجوی صبح» ساخته مهرداد شیخان که داستان بنیان‌گذاری و شکل‌گیری یکی از بزرگترین مؤسسات تولید و نشر کتاب در ایران یعنی انتشارات امیرکبیر را به تصویر کشیده است در سینما تک آپ آرت مان به نمایش گذاشته شد در این جلسه از سیروس علی‌نژاد (روزنامه‌نگار پیشکسوت) و لیلی گلستان، (پژوهشگر معاصر) دعوت شده است که در مورد عبدالرحیم جعفری و انتشارات امیرکبیر صحبت کنند. مجری و گرداننده این نشست پژمان موسوی (روزنامه‌نگار و پژوهشگر) بود. حسن کیاییان نیز در این جلسه حضور داشت. فرازهایی از صحبت‌های این کارشناسان را در این جلسه بخوانید:

 

لیلی گلستان:

 

  • چهارمین بار است که این فیلم را میبینم و حاضرم باز هم  ببینم. از اینکه ،  یک آدمی آنقدر همت، شجاعت ، جسارت دارد و انقدر زیاده خواه و جاه طلب است ، و سعی می کند به آن چیزی که میخواهد برسد؛ واقعا لذت میبرم.  هروقت این فیلم را میبینم، لذت میبرم ازاینکه همچین آدمی وجود داشته است.

 

  • بعد از المپیک ریو،آقای  وزیر ورزش گفت: ما بضاعتمان در حد چهار مدال است . وقتی یک نفر در حد وزارت بگوید، بضاعتمان در همین حدی که هست، و هیچ سعی یا زیاده خواهی ای نمیکند که این موضوع بهتر شود خب به قول ایشان همینی که هست، هست. آقای جعفری سعی و جسارت کرد. بسیار اهل ریسک بود. هیچ وقت ناامید نبود، همیشه با انرژی  و همیشه مثبت فکر میکرد. به هزارو یک دلیل به ایشان افتخار میکنم .  او برای کاری که انجام میداد فکرمیکرد، زحمت میکشید و همیشه فکرهای تازه داشت . آدم فوق العاده ای بود.

 

 

 

سیروس علینژاد:

 

  • پدیده جعفری باید به دو صورت مورد مطالعه قرار گیرد. یکی اینکه، او کاراکتر خودش است. کاراکتر جسوری بود ،  در مجموع آدم نویی بود. ضمن اینکه سوادی به آن معنی نداشت. یکی دیگر، دورانی است که سبب پرورش جعفری و جعفری ها شد . همینطور، دوران دیگری که سبب شکست جعفری و جعفری ها شد . آن دو دوران را باید درک کرد. بدون درک آن دوران، جعفری قابل فهم نیست. برای او، زمانه ای که جعفری برایش زیست وجعفری شد، یک زمانه ای بود که شایستگی پیدا میکرد .

 

 

  • او به آدم با استعداد ، میدان میداد چون میتوانست برایش رشد کند . بعدها هم وقتی که انتشارات امیرکبیر به وقوع رخ داد که دراواخر این فیلم هم به آن اشاره شد. یک دورانی بود که دیگر اینجور چیزها جای رشد و بالا گرفتن نداشت ؛ خب همه ی اینها زمین خوردند . پس چه اتفاقی افتاده بود؟ چه شرایطی پیش امده بود که می شد، آن آدمها برکشیده شوند و رشد کنند؟! . همه ی آنها در حد جعفری بودند و هیچ کدامشان از خانواده اعیان و اشراف نبودند. همه شان براثر کار و تلاش به اینجا رسیدند ، و این  مملکت را نو و تازه  کردند . مملکت را از صورت  کهن؛ کوه نقش در آوردند. خب ،بعدها هم دیدید که همه ی اینها به روز سیاه نشستند.

 

حسن کیانیان:

 

  • چیزی که سیروس علینژاد گفت، کاملا درست است . یک دورانی مثل یک مزرعه ومثل  یک زمینی که حاصلخیز بوده است.  طبیعتا برای صرف  شدن هرگیاهی،  نیاز به یک مقدار شرایط دیگری وجود داشت . انتشارات امیرکبیر در آن زمان، تنها انتشارات آن مقطع  نبوده که پیش به انتشارات روشنفکری رفته بود. علاوه بر آن، درانتشارات امیرکبیر کتابهایی نشان داده میشد که یک میدان از بقیه جلوتر بود. فکر میکنم بیشتر به دلیل  نبوغی بود که عبدالرحیم  جعفری  داشت . اگر من بخواهم در یک جمله این داستان را کوتاه کنم،  میتوانم دوران تاریخ نشراین مملکت را در ۸۰،۱۰۰  سال  اخیر، بایستی به دو دوره فبل و بعد از امیر کبیر را بگویم.

 

 

  • عبدالرحیم جعفری ، آدم بسیار باهوشی بوده است .خیلی از کتابهایی را که میدیدم در سالهای جوانی   طبیعتا خوانده بودم . آقای جعفری همیشه به من میگفت که شما خیلی کارتان آسان تر از زمان ماست.  از نظر فناوری چاپ،  درست میگفت . منتهی اینکه یک موقعی بخواهیم قیاس عمیق یا قیاس  تحلیلی کنیم و اینهارا با هم مقایسه کنیم، این کار یک پژوهشگر است .

 

  • سیروس علینژاد، برای من عقل و بوی  اولین نشریه  روشنفکری بعد از انقلاب را دارد. شمس الواعظین  طعم و بوی اولین  نشریه بعد از اصلاحات را دارد . خیلی از دوستانی که من اینجا میبینم تمام زحمات را در طول سال کشیده اند . مثل چشمه های کوچکی است که من مطمئنم به رودخانه تبدیل می شود و امیدوارم که این مملکت تیراژ پیدا کند و  از این وضعیتی که دارد خارج شود.

 

پاسخ دهید