بایگانی دسته بندی ها: موسیقی

موسیقی در سینما (۳) This must be the place با حضور روبرت صافاریان

فیلم The Music Room – ساخته ساتیاجیت رای

 

زمان: یکشنبه ۲۶ دی ماه – ساعت ۱۸

 

با حضور: روبرت صافاریان

 

موسیقی در هند تنها یک هنر نیست. آئینی روزمره است که انسانها با آن گفت و گو می کنند و همچون یک نیاز طبیعی در لحظات مختلف از آن بهره می گیرند. از این روست که در سینمای هند موسیقی نقشی بس مهم ایفا می کند. اما موسیقی در سینمای هند تنها مختص به فیلم های بالیوودی با رنگ و لعاب رقص و آواز نیست. گونه ای دیگر از موسیقی نیز وجود دارد که برای مردم هند مقدس است و این آن نوع از موسیقی است که در “اتاق موسیقی” ساتیا جیت رای جاری است.

 

ساتیا جیت رای کارگردان نامدار هندی که آهنگساز بیشتر فیلم های خود بوده و مستندهایی نیز در زمینۀ موسیقی هند ساخته است از کودکی نگاه ویژه ای به موسیقی داشته است. از این رو موسیقی در فیلم های او اهمیت خاصی پیدا می کند.

 

“اتاق موسیقی” روایت به پایان رسیدن دورانی از اشرافیت هندی و به روی کار آمدن دورانی دیگر از صاحبان سرمایه است. موسیقی در این میان نشانی است از دورانی پایدار به طول تاریخ هند، نشانی اسطوره ای و نمادین از قدرت که با ظرافتی خاص توسط ساتیا جیت رای به تصویر کشیده شده است.

موسیقی در سینما (۲) This must be the place با حضور رامین صدیقی

برنامه دوم

فیلم This must be the place – ساخته پائولو سورنتینو – محصول ۲۰۱۱

زمان: یکشنبه ۱۹ دی ماه – ساعت ۱۸

با حضور: رامین صدیقی

پائولو سورنتینو کارگردان ۴۶ ساله ایتالیایی، اهمیت موسیقی را در سینما کشف کرده است. هم از این روست که نقش این عامل بس مهم در آثارش به وضوح نمایان است. او در فیلم هایی چون “دوست خانوادگی”، “عواقب یک عشق”، “ایل دیوا” … به سرشار از موسیقی‌هایی انتخابی و متن استفاده می‌کند و ببینده را به دنیای شنیداری تصاویر می‌کشاند تا آنجا که موسیقی و تصویر در روایتی شاعرانه در هم می‌آمیزند و در لایه‌ای تنیده در یک تاروپود از یکدیگر قابل تشخیص نمی‌باشند.

” اینجا باید همان جا باشد” روایت خواننده راکی است که به دنبال کشف یک واقعه، سفری بیرونی را آغاز می‌کند که در انتها به سفری درونی تبدیل می‌شود. این فیلم از نگاهی متفاوت به زندگی یک خواننده راک می‌پردازد. خواننده راکی که در مرز ۵۰ سالگی به انتهای مسیر موسیقی رسیده است و تنها اتفاق مهم برای او، خبر تکان دهنده و کشف موضوعی است که قرار است به زندگی او معنایی جدید ببخشد.

این فیلم پنجمین تجربه بلند سورنتینو در سال ۲۰۱۱ و محصول کشورهای ایتالیا، فرانسه و ایرلند است.

موسیقی در سینما (۱) nside llewyn davis با حضور رامتین شهبازی

فیلم Inside llewyn davis – ساخته برادران کوئن – محصول ۲۰۱۳

زمان: یکشنبه ۱۲ دی ماه – ساعت ۱۸

با حضور: رامتین شهبازی

برادران کوئن در کارنامه سینمایی خود نشان داده اند که به تجربه اندوزی در انواع ژانرهای بسیار علاقمنداند. آنها یعد  از فیلم “اوه برادر کجایی؟” یک بار دیگر (پس از ۱۳ سال) به موسیقی پرداختند.

درون لوین دیویس ساخته شده در سال ۲۰۱۳، بیست و یکمین فیلم این دو برادر، روایت یک هفته از زندگی خوانندۀ فولک دهه ۶۰ آمریکا است. خواننده ای که با تمام استعداد و خلاقیت محکوم به شکست است. بازگویی این روایت تلخ اما از نگاه این دو فیلمساز نه تنها رنگ تراژیک به خود نمی گیرد بلکه در تمامی لحضات فیلم به مدد موسیقی جذاب و و کارگردانی خلاق آن، این فیلم را به یک اثر هنری خلاق و اثر گذار تبدیل کرده است.

این فیلم جایزه بزرگ کن ۲۰۱۳ Grand Prix را از آن خود کرد و نامزد اسکار برای بهترین فیلمبرداری و بهترین میکس صدا در همان سال. و نامزد بهترین فیلم، بهترین بازیگر و  بهترین ترانه اوریژینال گلدن گلاب ۲۰۱۳ شد.

آپ آرت مان دیدن این فیلم را به تمام سینما دوستان توصیه می کند.

موسیقی درسینما / ده هفته ، ده فیلم / به انتخاب دکتر مهران پورمندان

نگاه تخصصی به گونه های مختلف سینمایی در یک روند تاریخی، اجتماعی (از جنبه های مختلف آموزشی – پژوهشی و یا حتی سرگرمی) همیشه می تواند جذاب باشد. با این نگاه، در تاریخ سینما، نوع موزیکال – به عنوان یک گونه – برای مخاطبان حرفه ای و عام سینما شاید از جذابیت و مجبوبیت بیشتری نیز برخوردار باشد.
هنگامی که از فیلم موزیکال سخن به میان می آید، بلافاصله فیلم های موزیکال دهه های ۳۰ و ۴۰ هالیوود در ذهن متصور می‌شود. آنجا که هنرپیشگان کلام خود را با رقص و آواز در می آمیختند و سرتاسر فیلم با لبخند و شادی طی می شد و به پایان می رسید. اما واقعیت این است که از همان دهه‌ها، درمیان فیلم‌هایی که موضوع خود را با محوریت موسیقی انتخاب می‌کردند کم نبودند فیلم هایی که داستان خود را نیز با موسیقی بیان می کردند و به نوعی موزیکال بودند. در واقع می توان گفت که موسیقی در این فیلم ها روایت را به پیش می برد.
موسسۀ آپ آرت مان در صدد است تا با نمایش ۱۰ فیلم منتخب زیر، نوعی دیگر از سینمای موزیکال را به نمایش بگذارد. سینمایی که  موسیقی آنچنان در تاروپود روایت فیلم عجین شده است که با آن یکی می شود اگرچه به موسیقی متکی نیست.

Inside llewyn davis  ۲۰۱۳   /      برادران کوهن
This must be the place    ۲۰۱۱ /   پائولو سورنتینو
Music room      ۱۹۵۸/   ساتیاجیت رای
Gigi   ۱۹۵۸/   وینسنت مینلی
Visitors    ۲۰۱۳ / گادفری رجیو
Control   ۲۰۰۷/ آنتونی کوربین
Red shoes  ۱۹۴۸ /  امریک پرسبرگر و مایکل پاول
Dead for 5 voices  ۱۹۹۵/ ورنر هرتزوگ
۱۹۹۹  Buena Vista Social/ ویم وندرس
Florence Foster Jenkins 2016 / استیون فریرز

کارشناسان مهمان این دوره عبارتند از:
خسرو دهقان
رامتین شهبازی
رامین صدیقی
روبرت صافاریان
فرزاد موتمن

داستان سرود ملی ایران در آپ آرت مان

چهارشنبه اول دی‌ماه مستند «یک موسیقیدان فرانسوی در دربار قاجار» در موسسه آپ آرت مان به نمایش گذاشته می‌شود. «یک موسیقیدان فرانسوی در دربار قاجار» مستندی است درباره اولین سرود ملی ایران ساخته مهران پورمندان. وی آهنگساز، منتقد و پژوهشگر موسیقی است.
پورمندان درباره این مستند می‌گوید: اولین مساله در مستند «یک موسیقیدان فرانسوی در دربار قاجار» زندگی لومر بود اما در واقع فقط به موسیقی آن دوره پرداخته نخواهد شد و مسائل سیاسی-اجتماعی- اقتصادی در این مستند ۵۲ دقیقه‌ای نیز مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

وی می‌افزاید: زندگی لومر به‌عنوان یک موسیقیدان به دو مرحله مهم و مختلف تقسیم می‌شود. او از سال ۱۸۴۲ تا ۱۸۶۸ در فرانسه به تحصیل در کنسرواتور پاریس پرداخت و از سال ۱۸۶۸ تا ۱۹۰۷ که در ایران درگذشت؛ به احیای ارکستر نظامی ناصرالدین شاه و راه‌اندازی اولین هنرستان موسیقی نظامی دارالفنون پرداخت. اولین سرود ملی ایران در سال ۱۸۷۳ میلادی که حاصل اولین سفر ناصرالدین شاه به اروپا بود؛ اجرا شد و ما در این مستند نیز به بررسی ساخت این سرود می‌پردازیم.

پورمندان درباره اینکه چرا اولین سرود ملی ایران توسط لومر ساخته شده است؛ توضیح می‌دهد: در بحث اولین سرود ملی ایران بحث‌های عامیانه زیادی مطرح می‌شود اما وقتی به‌عنوان یک پژوهشگر نگاه می‌کنیم باید مبتنی بر اسناد و مسائل فرهنگی صحبت کنیم.

این مستند روز چهارشنبه ساعت ۱۸ با حضور مهران پورمندان، کارگردان و فردین خلعتبری، موسیقیدان به نمایش در می‌آید.

روانکاوی و موسیقی در آپ آرت مان

📅  سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۵

موسیقی و روانکاوی

سخنرانان: دکتر معین کمالی، دکتر مهرداد نقیبی و میرشهاب الدین چیلان (عضو انجمن موسیقی درمانی استرالیا)

همراه با اجرای گروه کاریز: میر شهاب الدین چیلان، رکسانا ریحانیان، معین کمالی و مهرداد نقیبی

گزارش نشست «در جستجوی شوگرمن» با حضور دکتر مهران پورمندان

«در جستجوی شوگرمن»، مستندی درباره یک ابر ستاره‌ی موسیقی است که در ادامه‌ی برنامه‌ی چهارشنبه‌های فیلم موسسه‌ی آپ‌آرت مان،چهارشنبه ۱۲ آبان، به نمایش درآمد.
داستان «در جستجوی شوگرمن»  درباره‌‌ی سیکستو رودریگز خواننده و آهنگسازی است که بعد از اینکه موفق نشد در آمریکا به شهرت دست پیدا کند، در آفریقای جنوبی دوران آپارتاید، آن هم بدون اینکه خودش بداند، تبدیل به یک ابرستاره شد.
مستند «در جستجوی شوگرمن» علاوه بر بردن کسب جایزه‌ی اسکار و جایزه‌ی بفتا،  تبدیل به فیلمی پرفروش در باکس آفیس هم شد و برای کمپانی پخش سونی پیکچرز  در ایالات متحده سه میلیون و ۷۰۰ هزار دلار به ارمغان آورد. این فیلم همچنین در سوئد  یک میلیون و ۷۰۰ هزار دلار فروش داشت و تبدیل به پرفروش ترین فیلم مستند سوئدی تاریخ شد.  در این جلسه دکتر مهران پورمندان به عنوان کارشناس صحبت هایی در مورد فیلم کرد که فرازهایی از آن را می خوانید:
مهران پورمندان:
•    تبلور موسیقی راک در دهه ۷۰ میلادی را می توان در وودستاک دید. وودستاک تبلور جریان اصلی اعتراض در موسیقی و جامعۀ آمریکایی است. جامعه ای که درگیر جنگ ویتنام، تبعیض نژادی رنگین پوستان بویژه سیاهان بود. همزمانی این جریانات با اوج گرفتن موسیقی راک، فولک و کانتری در آمریکا بی جهت نبود. در مورد وودستاک می توانم بگویم، وودستاک انتهای اعتراض به همه چیز  از طریق موسیقی بود،از دل این جریان خواننده های معروفی رشد کردند که فقط یکی از آنها باب دیلان است .
•    مستند«در جستجوی شوگرمن» را من شخصا بیشتر از ۳۰درصد نپسندیدم. به نظر من این مستند، داستان ترادژی زندگی مالک بنجلول، کارگردان فیلم است.
•     فیلم از نظر ساختار خیلی ساده است. تصویر برداری خیلی خوبی دارد.  شوگرمن از یک سری مصاحبه و فیلم های مستند، که پیدا کردن آن ها خیلی کار دشواری نبوده تشکیل شده است. این مستند با بخش دیگری هم همراه است و آن انیمیشن هایی است که بنجلول به دلیل نداشتن پول کافی خود انجام  داده است. با وجود سرمایۀ ۵۰۰هزار دلاری کارگردان این فیلم، برای ساخت آن خیلی تحت فشار بوده است . با این همه «در جستجوی شوگرمن» یک فیلم استاندارد اما گزارش گونه است تا یک فیلم داکیومنتری.با تعریف مشخص از این واژه.
•    مستند«در جستجوی شوگرمن» دو مامور فروش در اروپا و آمریکا داشته است. از نظر مسئول فروش آمریکایی بهترین مکان برای عرضه این نوع مستندها، جششنوارۀ ساندس است که اتفاقا در آنجا شوگرمن فیلم منتخب تماشاگران می شود. در اروپا مسئول فروش اروپایی۲ سالن در پاریس برای اکران در اختیاراین فیلم می گذارد و تمام آدم های معروف سینمایی را به نمایشVIP دعوت می کند و سوپرایز آخر این برنامه خود رودریگر است که موسیقی اجرا می کند .در اینجا جریان از نمایش سادۀ یک فیلم مستند خارج می شود و فیلم در اختیار  توزیع کننده سونی پیکچرز کلاسیکس قرارمی گیرد – دقیقا همان اتفاقی که برای فیلم «جدایی نادر از سیمین»  رخ داد – و نهایتا فیلم جوایزبفتا و اسکار را از آن خود می کند. رودریگر می گوید : برای مراسم اسکارنمی آیم تا بنجلول بیشتر مورد توجه واقع شود زیرا او خود بهتر می دانسته است که در تمام این مدت بنجلول در حقیقت حذف شده است. بنجلول در زیر سایۀ رودریگز از بین می رود دچار افسردگی می شود و در نهایت هم خودکشی می کند . تنها کسی که می دانست او  چرا خودکشی کرده است برادرش بود و جالب اینجاست که او در اوج خود – جایزه اسکار- خودکشی می کند.
•    از نظر موسیقایی رودریگر خواننده ای معمولی است. خواننده ای که همیشه یک نگاه اعتراض آمیزی  به جامعه داشته است. خواننده ای که  band یا گروه ندارد اما برای ضبط آلبومش نوازنده های معروف را استخدام می کند .
•    در همین سالی که «در جستجوی شوگرمن» ساخته شد، فیلم های بیوگرافی پرترّۀ خوبی ساخته شد آیا آن ها نمی توانستند مطرح شوند؟. آیا فیلم هایی چون «نمک زمین » ویم وندرس نمی توانستند به این مقام برسند؟
•     از نظر روایتی از « شوگرمن» فقط یک انتقاد شده است و آن اینکه چرا دو کنسرتی را که رودریگر در استرالیا برگزار کرد ،در فیلم نشان نداده نشده است.
•    از نظر روایتی این فیلم خیلی شباهت با فیلم «در جستجوی ویوین مایر» دارد. تفاوت شخصیتی این فیلم با رودریگر در این است که ویوین مایر در تمام زندگی اش بدون اینکه شناخته شود عکس می گرفت اما رودریگر سوژه ای که بخواهد در موردش تحقیق  شود، نیست. رودریگر،هیچ جریانی برای اتفاق افتادن ندارد تنها جریانی که برای او اتفاق می افتد، آفریقای جنوبی یعنی آپارتاید است. جریان آپارتاید در حقیقت جریان دیگری است که به رودریگر وصل می شود و او را مطرح می کند و این چرخش فیلمسازی است.
•    رودریگر در این فیلم نقشی ندارد. در عوض این سگرمن است که  رودریگز را در آفریقای جنوبی با عرضۀ صفحه هایش مطرح می کند و بعد از آپارتاید به دنبال او می رود تا برایش کنسرت بگذارد. سوال من این است آیا سگرمن در این مستند مهم تراست یا رودریگر؟
•    در این مستند سگرمن در کنار دیگر کسانی قرار می گیرد که به رودریگر کمک کردند تا درباره اش صحبت شود یعنی فقط نقش یک شاهد را دارد. اما خلاقیت بنجلول را هم نباید نادیده بگیریم. در بیش از نیمی از فیلم ،شما رودریگر را نمی بینید و در این مدت به این فکر می کنیم که آیا رودریگر زنده است یا نه ؟ خلاقیت دیگر کارگردان، عدم اسطوره سازی از رودریگر است، این چیزی بود که در فیلم نظر من را جلب کرد.
•     به نظر من جنبۀ مهم این فیلم بیش از هرچیزی خودکشی کارگردان آن است .پس از اکران این فیلم آنقدری که رودریگر مطرح شد اصلا بنجلول مطرح نشد، چرا؟ دنیای سرمایه داری تنها هدفش فروش و مطرح کردن آن چیزی است که می توان با آن فروخت. پس از اکران این فیلم بسیاری از سی دی های رودریگز به فروش رفتند و کنسرت های بسیاری در نقاط مختلف دنیا گذاشت اما بنجلول به فراموشی کامل سپرده شد.

«در جستجوی شوگرمن»، روایت یک ابر ستاره‌ی موسیقی

«در جستجوی شوگرمن»، روایت یک ابر ستاره‌ی موسیقیدر ادامه‌ی برنامه‌ی چهارشنبه‌های فیلم موسسه‌ی آپ‌آرت مان،چهارشنبه ۱۲ آبان، ساعت ۱۸ مستند «در جستجوی شوگرمن» به نمایش درخواهد آمد.

به گزارش فیلم‌نت نیوز؛ علاقه‌مندان به تماشای مستندهای مطرح دنیا می‌توانند این هفته چهارشنبه ۱۲ آبان به تماشای مستند «در جستجوی شوگرمن» به کارگردانی مالک بنجلول کارگردان سوئدی بنشینند. مالک بنجلول در سال ۲۰۱۳ و بعد از نمایش اولین فیلمش یعنی «در جستجوی شوگرمن» که برنده‌ی جایزه اسکار بهترین مستند سال شد، به شهرت بین‌المللی رسید اما خبر خودکشی‌اش در آغاز شصت و هفتمین جشنواره‌ی فیلم کن جامعه‌ی سینمایی را دچار شوک کرد.

داستان «در جستجوی شوگرمن»  درباره‌‌ی سیکستو رودریگز خواننده و آهنگسازی است که بعد از اینکه موفق نشد در آمریکا به شهرت دست پیدا کند، در آفریقای جنوبی دوران آپارتاید، آن هم بدون اینکه خودش بداند، تبدیل به یک ابرستاره شد.

مستند «در جستجوی شوگرمن» علاوه بر بردن کسب جایزه‌ی اسکار و جایزه‌ی بفتا،  تبدیل به فیلمی پرفروش در باکس آفیس هم شد و برای کمپانی پخش سونی پیکچرز  در ایالات متحده سه میلیون و ۷۰۰ هزار دلار به ارمغان آورد. این فیلم همچنین در سوئد  یک میلیون و ۷۰۰ هزار دلار فروش داشت و تبدیل به پرفروش ترین فیلم مستند سوئدی تاریخ شد.

علاقه‌مندان می‌توانند با خرید بلیط از تیوال،‌ ساعت ۱۸ روز ۱۲ آبان به تماشای این فیلم مستند بنشینند.