بایگانی برچسب‌ها : تاریخ

اولین جلسه کارگاه آموزشی تاریخ شفاهی برگزار شد


تاریخ شفاهی سخنرانی نیست، برای تبلیغ سازمان یا هواخواهی و حمایت از افراد نیست، طرحی برای بزرگداشت شخصیت‌ها نیست، مصاحبه مطبوعاتی، سنت شفاهی و خاطره‌نگاری هم نیست.  تاریخ شفاهی با هدف پژوهش تاریخی انجام می‌شود و درصدد جمع‌آوری اطلاعات مستند تاریخی برای استفاده در پژوهش‌های تاریخی است. تاریخ شفاهی عنوانی است که اگرچه در سال‌های اخیر زیاد شنیده می‌شود اما هنوز پرده غبارآلود روی آن کنار نرفته است. در جلسه اول کارگاه آموزشی تاریخ شفاهی موسسه آپ‌آرت‌مان که با حضور شفیقه نیک‌نفس برگزار شد، درباره چیستی تاریخ شفاهی و چگونگی به وجود آمدن آن صحبت شد و مدرس به پرسش‌ها و اشتباهات رایج درباره تاریخ شفاهی پاسخ داد.

منابع تاریخ شفاهی یکی از منابعی هستند که ما را نسبت به گذشته آگاه می‌کند و ماهیتشان صوتی و تصویری است. تاریخ شفاهی محصول زمانه‌ای بود که تاریخ اجتماعی در آن رواج یافته و از تاریخ سیاسی و دیپلماتیک فراتر رفته بود. تا پیش از اختراع ضبط صوت، پژوهشگران با کمک پرسشنامه از مردم درباره تجربیاتشان می‌پرسیدند. آلن نویز، پایه‌گذار تاریخ شفاهی در سال ۱۹۴۸ در دانشگاه کلمبیا این کار را شروع کرد. اولین کارهای تاریخ شفاهی برای ثبت و ضبط تجربیات دستگاه دولت انجام شد اما خیلی زود مراکز دیگر نیز آن را شروع کردند. تاریخ شفاهی در دنیا به عنوان یک روش در رشته‌های تاریخ، علوم اجتماعی و علوم سیاسی تدریس می‌شود. در ایران تاریخ شفاهی از سازمان‌های اجرایی شروع شد و یکی از نقطه ضعف‌های تاریخ شفاهی ایران این است که دانشگاه‌ها آن را شروع نکردند.

تاریخ شفاهی از تاریخ نگاری سیاسی و نظامی صرف فاصله گرفته، به طبقات متوسط و پایین جامعه و جزئیات در اطلاعات و داده‌های تاریخی توجه می‌کند. با پرسش‌های زیاد کند و کاو می‌کند و همچنین از علوم دیگر هم مثل علوم اجتماعی و روان‌شناسی استفاده می‌کند.

مارتا راس از پیش‌کسوتان تاریخ شفاهی آن را بیانگر یک روش تحقیق کیفی می‌داند که بر مبنای مصاحبه با اشخاص استوار است تا معانی، تفاسیر، روابط و تجربه‌های ذهنی آن‌ها را درک شود.

این روش راهی است برای جمع آوری اطلاعات جزئی که به ما کمک می‌کند دوره خاص، فردی خاص و زمانی خاص را بشناسیم. هر فردی داستانی دارد که آن را با دیگران به اشتراک بگذارد. برای تاریخ شفاهی تجربه‌های فردی و داستان‌های افراد مهم است. افراد باید بدانند که مورد مصاحبه تاریخ شفاهی قرار گرفت‌اند. استراق سمع جزو منابع  تاریخ شفاهی نیست زیرا تاریخ شفاهی یک روش کار برنامه‌ریزی شده است. اخلاق کاری و حرفه‌ای در این روش می‌گوید که مصاحبه‌شونده باید بداند که ما از آن منبع چه استفاده‌ای خواهیم کرد.

مصاحبه‌های تاریخ شفاهی ضبط و پیاده سازی می‌شوند و در یک آرشیو قرار می‌گیرند. این مصاحبه‌ها ممکن است برای پژوهش استفاده شوند یا منتخبی از آن‌ها در رسانه‌ها موزه‌ها نمایش‌های مستند عرضه شوند.